Fitte medewerkers dankzij gamification
Floord is een recent initiatief uit de UK waarbij medewerkers beloond worden voor het nemen van de trap. Door sensors op je bedrijfspasje en de trappen wordt iedereen die de trap neemt automatisch gemeten. Iedere trede is punten voor de ranglijst waard en dus vermijden medewerkers de lift. Samen strijden ze om de titel van meest fitte afdeling!
[Bekijk de video]

Motiveer uw salesteam met Bazingas
Dankzij de gamification-oplossing Nitro voor Salesforce.com wordt jouw salesteam niet alleen gemotiveerd door geld maar ook door slimme spelelementen. Spelers strijden zo niet alleen voor hun eigen bonus maar ook voor prestigieuze titels als ‘meest actieve speler’, ‘beste teamprestatie’ en ‘hoogst gewaardeerde speler’.
[Bekijk de video]

Toepassing binnen uw organisatie?
360 graden feedback? Waarom bepaalt alleen de manager aan het eind van het jaar of ik mijn bonus krijg? Waarom kunnen Peter van Repro (omdat ik mijn drukwerk altijd op tijd en netjes aanlever) of Margriet van HR (omdat ik dit jaar twee keer een afscheidsborrel voor een collega heb georganiseerd) hun kudos (waarderingspunten) niet aan mij geven? Zodat we dankzij gamification een 360 graden beeld krijgen van wat ik allemaal heb gepresteerd dit jaar? Of, waarom heb ik niet een via gamification inzichtelijk welke competenties (of kwalificaties) ik nodig heb voor mijn werk? Waarom kan ik niet bij trainingen en work-shops zien of ik met die trainingen een competentie verder uitdiep of verbeter? Waarom krijg ik na het volgen van een verdiepende training niet een gouden badge?

Friends, fun en feedback
De drie spelelementen, die bij gamification moeten worden toegepast zijn friends, fun en feedback. De combinatie van deze elementen maakt mensen over het algemeen enthousiast. Regelmatig staat er ook een beloning tegenover, waarbij vaak het SAPS model wordt gehanteerd, wat staat voor Status, Acces, Power en Stuff. Status geeft je aanzien en acces geeft mensen toegang tot iets waar ze normaal niet kunnen komen, bijvoorbeeld een lunch met de directeur. Power geeft mensen controle over anderen, bijvoorbeeld door moderator van een forum te zijn. Stuff zijn gratis spullen: geld, kortingsbonnen en incentives. De volgorde van dit model is gebaseerd op wat mensen betekenisvol vinden; ze hebben het liefst status en het krijgen het minst graag stuff. Meer weten en leren over Gaminifaction? Dan is zeker het boek van Karl M. Kapp “The Gamification of Learning and Instruction” een aanrader!

Voor een ander startpunt om de wondere wereld van Gamification te ontdekken verwijs ik je graag naar: http://pinterest.com/kkapp01/gamification-happenings/

Eenmaal aan de grond werden we middels een pendelbus naar de ontvangsthal van het internationale vliegveld Sheremetyevo getransporteerd, de toegangspoort naar de grootste stad van het Europese continent. Voordat ik toegang kreeg tot de droom uit mijn tienerjaren, diende ik, of liever mijn papieren, zich een weg te banen door een dominante erfenis uit de Sovjet tijd: de bureaucratie. Na anderhalf uur gaven de streng kijken douaniers, nadat ieders papieren nauwkeurig waren gecontroleerd en de passagiers, in volstrekt onverstaanbaar Russisch, waren voorzien van instructies kregen we toegang tot de internationale aankomst hal. Voordat ik mijn Russische vrienden Alexey en Yevgeny (of Euvgeny zoals hij zelf pretendeert zijn naam in het Engels te moeten spellen) begroet, realiseer ik me dat ik anders ben dan de Russen, alleen al door het feit ik aankom in de internationale vertrekhal waar enkel niet-Russen arriveerden –een tweede erfenis van de heilstaat.

Het is inmiddels negen uur Russische tijd als ik op de achterbank van Yevgeny’s Volga –de Sovjet Mercedes- gebiologeerd naar buiten staar, terwijl ik het Engels van mijn Russische kompanen ontcijfer. Ze hebben het over de Russische afhankelijkheid van gas en de wil van toenmalige president Medvedev om de economie meer te baseren op meerdere sectoren, onder de beschermende baken van de wet. Zo wil de president volgens Alexey Moskou het financiele centrum van de wereld maken –in die tijd woonden de meeste miljardairs in de Russiche hoofdstad- en een soort Silicone Valey creëren. Ik vroeg Alexey wat hij van die plannen vond en of hij dacht dat ze te realiseren waren? Alexey: ‘Nas vas, nas mas I nas Gaz’ (op u, op ons en op het gas)!

Twee dagen later, als ik eindelijk gewend ben aan Moskou’s meest efficiënte vervoersmiddel de metro, heb ik een lunchafspraak met Yevgeny en Alexey in het luxueuze winkelcentrum pal naast het rode plein. Een rijkelijk buffet wordt afgesloten met een dienblad koude wodka –iedereen neemt er twee. We hebben het over de Russische economie, het verschil tussen Russen en Westerlingen, de man vrouw verhoudingen, Rusland en Europa en hoe te investeren in de, volgens Alexey, talloze kansen die Rusland biedt. Opnieuw komt Alexey met een cryptische, maar treffende omschrijving van zakendoen in Rusland: in Europa is overal een regel voor en niets kan buiten die regel, in Amerika zijn geen regels en kan alles en in Rusland mag niets, maar kan alles. Na de lunch stap ik in de metro en stap uit op het station nabij mijn hotel. In een Orwell achtige omgeving, maar dan met neon reclame borden, loop ik naar mijn hotel: links een immer verstopte weg vertopt met Lada’s, BMW’s, Mercedes, Rolls Roys en Maybach; rechts een openlucht vlooienmarkt waarop oude dametjes bij -10 graden Celsius traditionele Russische etenswaren proberen te slijten.

Na een week Moskou brengt Yevgeny mij naar het vliegveld. Onderweg rijden we langs de trots van de president: Skolkovo city. Yevgeny, die ooit de beste student van de Mein Universiteit was, begint vol enthousiasme te vertellen over de nieuwe wetenschapsstad als de plek waar de toekomst van Rusland nu bedacht wordt. Het doel is volgens hem Rusland innovatiever maken dan de Sovjet Unie. Er is veel geld mee gemoeid (zo’n 80 miljard, maar dit is nooit zeker want het blijft Rusland) en de verwachtingen zijn hoog gespannen. Het Kremlin wil van Rusland weer een geheel maken en daarom zal alles, van overheid tot bedrijfslever, zo veel mogelijk via het internet beschikbaar zijn en als gevolg is IT een van de innovatie pilaren van Skolkovo. Even verder passeren we de Russische kantoren van Microsoft, Oracle en Adobe. Yevgeny: ‘Look Americans: we don’t like them, it is not possible, but they are here’. Nu Defacto nog.

Ruim tien jaar geleden was Rusland, getroffen door de Roebel crisis, nagenoeg failliet: er was nog zes miljard dollar in kas en buitenlandse schulden konden niet worden afgelost. Er bestaat geen groter contrast dan met de situatie nu: Rusland behoord tot de BRIC landen en de tijd van de tunnelvisie op economische groei uit de fossiele brandstoffen is voorbij. Rusland wil moderniseren en diversifiëren. Dat zie je op alle terreinen: de natuurlijke aandachtgebieden van een land met de grootste fossiele grondstofvoorraad ter wereld, maar ook binnen de gezondheidszorg, biotechnologie, alternatieve energie en Informatie Technologie. Die laatste is met name interessant: Rusland heeft een van de hoogst opgeleide beroepsbevolking ter wereld, met, als positieve erfenis uit de Sovjet Unie, een sterke nadruk op zware BETA richtingen. Wat het land echter ontbeert is inzicht in de commerciële toepassing van al die genieën. Iets dat logisch is gezien de zeventig jaar communisme, maar dat voor de westerse ondernemer enorme kansen biedt.

Een jaar of zeven geleden hebben we een soort Masterplan opgesteld, een blauwdruk, onze visie op de toekomst van leren en werken. Dat plan hebben we in 2005 aan het, door premier Balkenende in het leven geroepen, Innovatieplatform aangeboden. Bij het Innovatieplatform kregen we weinig tot geen respons; men begreep het simpelweg niet.

Nu in 2011 halen we dit Masterplan weer uit de kast, steken het in een moderner jasje en verwachten dat de toegenomen invloed van ICT in ons dagelijks leven tot meer enthousiasme zal leiden. En dat is nodig, want ons Masterplan kan een zeer stimulerende rol vervullen als aanjager van de economie en dat is in deze tijd niet onbelangrijk. Daar gaan we dan.

Stelt u zich voor dat er één systeem bestaat waar elke burger, vanaf het moment dat hij zich bezig gaat houden met zijn loopbaan, toegang tot heeft. In dit systeem zijn praktisch alle bestaande vacatures en opleidingen vindbaar. Bovendien is van elke opleiding en training zichtbaar of deze door de overheid geaccrediteerd is en hoe deze opleiding wordt beoordeeld, zowel door visitatiecommissies als door de deelnemers zelf. Ook geeft het systeem inzicht in de carrièremogelijkheden die een opleiding biedt, op basis van de loopbanen van andere individuen met een soortgelijke levensloop. Het systeem kan laten zien voor welke opleidingen en omscholingen voor jou als individu studiebeurzen en andere overheidsprikkels beschikbaar zijn, en geeft aan in welke regio’s vraag is naar de specifieke kennis en kunde die de opleiding oplevert.

Dit systeem noemen wij DAO*, de Digitale Arbeids- & Opleidingsmarkt; een nieuwe digitale infrastructuur.

DAO*, de Digitale Arbeids- & Opleidingsmarkt

DAO* zal, net als internetbankieren, via de browser en mobiele communicatiemiddelen zoals smartphones en tablets beschikbaar zijn. DAO* zal alle Nederlandse (of zelfs Europese) ingezetenen de mogelijkheid verschaffen om hun eigen CV en E-Portfolio online te beheren, te zoeken naar opleidingen en vacatures, en gebruik te maken van de dienstverlening en facilitering van de overheid. Opleiders kunnen hun volledige opleidings- en trainingsaanbod – geaccrediteerd – in DAO* beschikbaar stellen. Werkgevers kunnen hun vacatures op DAO* publiceren, zoeken naar potentiële nieuwe werknemers, en naar opleidingen, trainingen en omscholingstrajecten voor hun werknemers. Hierdoor zal een nieuw (business) model ontstaan voor leren, ontwikkelen en werken. Bovendien verschaft het systeem actuele beleidsinformatie. Dit concept kan echter alleen slagen indien het door zowel de centrale overheid als de sociale partners gefaciliteerd en gestimuleerd wordt.

Om DAO* te realiseren is de participatie nodig van Burgers, Overheid, Werkgevers en Opleiders. Het is een meerjarenplan dat kan worden gezien als Digitale Deltawerken, een megaklus dus. Een investering in de toekomst van ons land, maar ook in de integratie van de Europese Arbeids- & Opleidingsmarkt. De expertise die we met DAO* verwerven is vervolgens te exporteren.

Met het Masterplan van de Deltawerken heeft Nederland de wereld veroverd. Dat kunnen we met DAO* ook doen.

Voor meer informatie: www.defacto.nl/dao

Kwalificatieveroudering wordt door TNO onderverdeeld in drie categorieën:

• Technisch (veranderingen in de persoon zelf)
• Economisch (veranderingen buiten de persoon om)
• Perspectivisch (verouderde denkpatronen/verdwijnende netwerken)

Ik voeg daar graag nog een vierde aan toe:

• Praktisch (vaardigheden en competenties door certificaten of PE-punten)

Al deze kwalificaties moeten vanzelfsprekend bewaakt worden. Hier ligt een grote rol voor de afdeling P&O, of de HR-manager. Let op de benutting van bestaande vaardigheden, praat met uw medewerker over de rol die hij met zijn functie vervult, deel toekomstige ontwikkelingen (al dan niet binnen het vakgebied). Is dat alleen maar veel werk voor u waar weinig profijt voor de organisatie mee behaald wordt? Nee, integendeel.

Strategische personeelsplanning: winst op korte en lange termijn

Als u de bewaking van kwalificaties op de juiste manier aanpakt, versterkt het alleen maar uw strategische personeelsplanning en daarmee op termijn de efficiëntie binnen uw organisatie. Met de juiste instrumenten, zoals ePortfolio, persoonlijke ontwikkelingsplannen (POP) of bijvoorbeeld evaluaties n.a.v. jaargesprekken, bent u op de hoogte van de achtergrond en behaalde vaardigheden van uw medewerker, én weet u wat er in de toekomst nog kan komen. Voor zowel de medewerker als de organisatie zijn de verwachtingen duidelijk en kan daar op ingespeeld worden. Bijvoorbeeld door een training aan te bieden of de functie al dan niet uit te breiden.

Tijdig signaleren én voorkomen (of vertragen) van veroudering van kwalificaties zou de inzetbaarheid van werknemers kunnen verduurzamen, adviseert P&O Actueel. Ook in mijn ogen kunt u op deze manier helder maken over welke vaardigheden uw organisatie bezit en welke u nog ontbeert. U hebt een constant overzicht over de kwalificaties en voortgang van uw medewerkers en kunt hier adequaat op reageren, indien nodig.

Ideaal zou zijn om al deze informatie in één systeem vast te leggen, waarbij u en de medewerker herinnerd worden aan verlopen certificaten, geplande afspraken n.a.v. jaargesprekken en meer. Dit is mogelijk in CAPP 11 en Defacto blijft werken aan het verder uitbreiden van de mogelijkheden. CAPP 11 is immers meer dan alleen maar software; het realiseert tevens een duurzame inzet van uw medewerkers.

Vooropgesteld staat het feit dat ICT inzetten geen kwestie is van het neerzetten van twintig computers in een klaslokaal en hopen dat die het werk zullen doen. Nee, het is veel meer dan dat. Technologie en leren samenbrengen doet men door een systeem volledig te integreren met de standaard processen.

Het artikel van Rubens is met name gericht op voortgezet onderwijs. Maar het proces dat hij beschrijft is net zo hard van toepassing op organisaties die medewerkers en/of cursisten opleiden. Door het opleidingsproces in te richten met een combinatie van traditioneel leren en technologie, sluit men aan op de flexibele manier van leren die door steeds meer mensen gewenst is. Op het moment dat men online leren combineert met traditioneel leren is er veel meer informatie beschikbaar zonder dat de noodzakelijke begeleiding verdwijnt. Dat kennen we ook wel als Blended Learning. Opleiden wordt immers steeds mobieler: door ICT en goede opleidingssoftware in te zetten, creëer je de faciliteiten voor een innovatieve, moderne leeromgeving, waarin de eigen verantwoordelijkheid en creativiteit van cursisten gestimuleerd wordt. Docenten en leidinggevenden kunnen zich zo specifieker richten op leerbehoeftes en gewenste competenties. De voortgang en resultaten zijn gekoppeld aan bepaalde waardes of competenties en voor iedereen inzichtelijk. Zo verloopt het hele opleidingsproces beter en met meer succes, terwijl de kosten afnemen.

Waarom nemen de kosten af? Omdat een groot deel van het leerproces online plaatsvindt. Er wordt geïnvesteerd in een mooi softwarepakket dat, eenmaal geïmplementeerd, volledig geïntegreerd is en zorg draagt voor alle belangrijke elementen van het opleidingsproces. Niet alleen de cursuscatalogus, maar ook het LMS voor de gebruikers en een E-Learning omgeving om Blended Learning te realiseren. Dit systeem is altijd en overal toegankelijk doordat men er via een browser bij kan. Lesmateriaal kan hierdoor gemakkelijk digitaal beschikbaar gesteld en aangepast of vernieuwd worden. Bij scholieren van het voortgezet onderwijs zal dat nog even duren, maar voor cursisten en medewerkers in opleiding betekent dit dat ook leren via de mobiele telefoon of een tablet mogelijk is: het nieuwe leren.

Rubens zegt dat “de manier waarop technologie wordt gebruikt om goedkoper en beter onderwijs te realiseren”, hem doet denken aan “de traditionele manier van automatiseren.”

Tja, dat zijn wij wel een beetje met hem eens.

Dat is toch wel een hele vreemde vraag, of niet? Als u een boek koopt (of zelfs meerdere), dan koopt u daar zelden een aparte boekenkast bij. Cross-selling is leuk, maar heeft ook zo zijn grenzen, hoor! Maar toch, als je in de markt van E-Learning kijkt is het eerder regel dan uitzondering dat men er een boekenkast ‘bij’ koopt. Veel uitgevers en ontwikkelaars van E-Learning modules leveren namelijk standaard een eigen leerportaal of LMS mee, vaak nog verplicht ook. Als klant krijgt u dus uiteindelijk per leverancier afzonderlijke boekenkasten in huis. Een ontwikkeling waar u volgens mij niet op zit te wachten. U wilt de E-Learning module natuurlijk in uw eigen boekenkast plaatsen, of liever gezegd; in uw eigen bibliotheek. Precies met deze gedachte heeft Defacto een E-Learning omgeving geïntegreerd in CAPP 11. Naast E-Learning heeft u als opleider immers, vanzelfsprekend, nog veel meer studiemateriaal en lesvormen.

Maar een E-Learning module is toch iets heel anders dan een studieboek? Daar moet toch anders mee om gegaan worden, hoor ik u denken. Nou, is dat wel zo? Natuurlijk is E-Learning nieuwe wijn in (hopelijk) nieuwe zakken. Het is een compleet nieuwe vorm van kennisoverdracht met verschrikkelijk veel nieuwe mogelijkheden. Maar, wat zijn nou de verschillen met een studieboek? In beide gevallen zijn er specifieke didactische overwegingen te maken, in beide gevallen vergt het een specialisme om te vervaardigen en in beide gevallen heb je een logisch vorm van distributie nodig; een bibliotheek. Toch wordt E-Learning – als lesvorm – organisatorisch vaak heel anders opgepakt, waarom eigenlijk?

Misschien heeft dit te maken met de fase waarin Opleiders zich bevinden. In een experimentele fase wilt u misschien niet gelijk een eigen bibliotheek optuigen. Toch bestaat de opleidingsfunctie binnen een organisatie (vaak) niet sinds gisteren. Er zijn geldende processen en procedures waarbinnen E-Learning een plek zal moeten veroveren. Maar dan liever een eigen plek op een boekenplank, dan in een geheel eigen –kast.

Een nieuw jaar, dat betekent een nieuwe ronde met nieuwe kansen. Voor Defacto voorzie ik een heel goed jaar. Binnenkort komt CAPP 11 uit, een complete webbased applicatie geheel ontwikkeld in Microsoft .NET. Het is nu al duidelijk dat de markt op dit product zit te wachten. Een compleet systeem voor Opleiden & Ontwikkelen dat schaalbaar is en tegen lage kosten kan worden geïnstalleerd, geïmplementeerd en (eventueel) worden gehost. SaaS dus, het woord is er uit. Vroeger hadden we het over Application Service Providing nu heet het SaaS, Software as a Service. Het komt er op neer dat de software volledig gehost geleverd kan worden. CAPP Online zal ik maar zeggen. Het hoeft niet. Natuurlijk zullen vele organisaties alles in eigen beheer blijven doen, maar voor organisaties die het gemak, de snelheid en de prijs willen van een online LMS zou het wel eens een uitkomst kunnen zijn.

CAPP 11… Dat het ooit zover zou komen met een product dat in 1993 nog CAP (CurusAdministratiePakket) heette en later omgedoopt is naar CAPP (Cursus Administratie & Planningspakket). Inmiddels dekt deze afkorting de lading niet meer, maar je productnaam veranderen doe je niet zomaar. CAPP heeft zich ontwikkeld van een administratief product tot een centraal opleidingssysteem, een LMS (Learning Management Systeem) met alle mogelijkheden die het web en de selfservice bieden en bovendien voorzien van een naadloos geïntegreerde E-learning omgeving die standaarden als Flash en SCORM ondersteunt. Ontwikkeld in Microsoft .NET is CAPP Opleidingssoftware, zoals wij het nu noemen, uitgegroeid tot een moderne op de toekomst gerichte webapplicatie. Het centrale systeem voor Opleiden, Ontwikkelen en Certificeren (Compliance), het systeem dat korte metten maakt met de wildgroei van door E-learning ontwikkelaars geleverde LMS-en.

Twenty Eleven gaat voor Defacto een interessant jaar worden en we weten zeker dat we dit jaar een hoop nieuwe klanten zullen verwelkomen. Als voorschot daarop zijn wij onze organisatie al aan het uitbreiden. Account managers, .Net developers en Frontend developers zijn welkom!

Voor mijn gevoel bleef men tijdens het Performa congres – met enig zelfmedelijden – te veel hangen in het benoemen van dit probleem. Het wel of niet bestaan van dit probleem zal per bedrijf verschillen. Toch is het inderdaad vreemd dat de HRD functie nog maar weinig te vinden is bij de directie aan tafel. Neem voorbeeld aan Amerikaanse organisaties, waar de aanwezigheid van een CLO (Chief Learning Officer) geen uitzondering meer is. Een HRD’er kijkt naar de toekomst, naar de uitgezette strategie en zorgt ervoor dat het ‘menselijk kapitaal’ in de organisatie de benodigde (kern)competenties bezit of kan bezitten.

HRD is het koppelen van bedrijfsstrategie aan het opleiden en ontwikkelen van medewerkers. Dit betekent niet dat HRD alleen maar bestaat uit HRD’ers. Nee, HRD is ook directies, lijnmanagement én uiteraard de medewerkers zelf. Iedereen heeft een specifieke taak in het gehele proces. Wat is dan de rol van een HRD’er? Voorwaarden scheppen! Zorgen dat van hoog tot laag iedereen deelneemt en deel kán nemen aan dit proces. Dit betekent het lijnmanagement in staat stellen hun doelstellingen te vertalen naar een concreet ontwikkelbeleid of om medewerkers zelf verantwoordelijk te maken voor hun vereiste bevoegd- en bekwaamheden.

Zoals Dhr. Arets ook al aandraagt, is het zaak HRD ‘back in business’ te krijgen, door het aan te laten sluiten bij die ‘business’. Om dit te bereiken lijkt mij dat een solide ICT-oplossing onmisbaar is. Via één centraal loket dient de HRD en Opleidingsorganisatie zich te nestelen in een organisatie. Wat mij betreft is een gedegen ICT-oplossing daarom één van de belangrijkste fundamenten van een succesvolle HRD organisatie. Het namelijk bij uitstek hét smeermiddel om uw organisatie te betrekken bij haar HRD-beleid en omgekeerd. Helaas wordt hier lang niet altijd voldoende aandacht aan besteed.

Lees ook onze Whitepaper: ‘Het fundament van een opleidingsorganisatie’

Dit gegeven leidt tot een warrig beeld van organisaties en onderdelen van organisaties die op hun eigen manier, met eigen middelen E-Learning “gaan bedrijven”. Er vindt vaak onvoldoende inbedding in het totale leer- en ontwikkelaanbod van een organisatie plaats, zowel in inhoudelijke als in organisatorische zin. Dit heeft de afgelopen decennia geleid tot veel initiatieven op het vlak van E-Learning en vooral ook tot veel mislukkingen.

Wat zijn dan de succesfactoren voor het succesvol implementeren van E-Learning?

1. E-Learning moet onderdeel zijn van het totale opleidingsaanbod van de organisatie. De organisatie spreekt zich uit over de kerncompetenties die nodig worden geacht om kwaliteit en continuïteit te leveren.
2. De verschillende disciplines bepalen, al dan niet op basis van interne en externe eisen (BIG, PE, en andere vormen van certificering) welk niveau van kennis en competenties vereist is.
3. Op basis van de vorige twee punten wordt een opleidingsaanbod vastgesteld. Wij noemen dat een Opleidings- of Cursuscatalogus. Dit aanbod is vrijwel altijd Blended. Het aanbod bestaat dus zowel uit traditionele leervormen, zoals het volgen van klassikale lessen, practica en symposia, als uit digitaal leermateriaal – oftewel E-learning. Dit cursusaanbod wordt ingevoerd in de Cursusadministratie, zodat de planning van mensen, middelen en de administratieve kan, op geautomatiseerde wijze kunnen worden afgehandeld.
4. Deze opleidingsmix, tegenwoordig ook wel B(lended)-learning genoemd, wordt in elektronische vorm aan de medewerkers aangeboden in de vorm van een LMS (Learning Management System) – oftewel Web Leerportaal.
5. Het LMS koppelt met de cursusadministratie. De cursusadministratie leest de gegevens uit het HRM-systeem in en dus hebben alle medewerkers een standaard login op het LMS. Met andere woorden, de hele organisatie kan gemakkelijk bekijken welk opleidingsaanbod er is en aan welke vereisten (certificering) men per wanneer moet voldoen. En dus gaan de medewerkers (al dan niet in overleg met hun direct leidinggevende) hun opleidingsactiviteiten plannen.
6. In het systeem wordt bijgehouden wat ze gedaan hebben, wat er nog op de rol staat, of een cursus overtekend is of wellicht niet doorgaat, word je automatisch op de wacht rij geplaatst, kun je je automatisch inschrijven, kun je E-learning materiaal starten en worden de resultaten in het systeem vastgelegd. Tenslotte kun je in het systeem je cursusevaluatie invullen.
7. Op deze wijze ontstaat een geïntegreerd en geautomatiseerd opleidingssysteem en een complete opleidingsdatabase, waar E-learning perfect in past.
8. Alleen het ontwikkelen van het E-Learning materiaal hoort niet in dit systeem thuis. Voor het ontwikkelen van E-Learning materiaal heb je medewerkers in dienst die met behulp van een (authoring) tool het materiaal ontwikkelen, of – en dat zien we steeds vaker –het materiaal wordt door externe bureaus tegen vaak lagere kosten ontwikkeld. Het materiaal moet in zodanige vorm worden aangeboden dat het kan worden afgespeeld in het LMS. Daartoe is een internationale standaard ontwikkeld: SCORM. Vaak wordt het materiaal echter gewoon via Flash afgespeeld. Het is dan ook belangrijk om er voor te zorgen dat zowel je authoring tools als je LMS deze standaarden ondersteunen.
9. Het ontwikkelen van het E-learning materiaal is een vak apart. Er is de combinatie nodig van grote vakinhoudelijke kennis die gekoppeld moet worden aan visuele leertechnieken. Voor het optimaal gebruiken van dit, vaak zeer dure materiaal, is een opleidingssysteem nodig dat eer doet aan dit werk.

Bovenstaande visie is gebaseerd op 17 jaar ervaring met onze opleidingssoftware CAPP. CAPP ondersteunt het complete proces van cursusadministratie, facturering, opzetten van het opleidingsaanbod, het LMS en E-Learning.

Natuurlijk komt dat deels door de presentatie, als nieuwkomer op de markt, of als vervanger van, maar altijd als de uitkomst van verdere ontwikkelingen of nieuwe inzichten. Zo was ik indertijd één van de eerste gebruikers van de Autotelefoon. Het nut van die ontwikkeling zag ik snel in. Veel onderweg, toch altijd de mogelijkheid contact met klanten en thuisfront te houden – kortom, een efficiencyslag.

Echter het bereik was nog minimaal, vice versa nauwelijks te verstaan. Maar de toon was gezet.
Ik kon mij nauwelijks voorstellen dat dit wat mogelijkheden betreft, nog beter kon. Ja natuurlijk, technisch, dat bereik en de geluidskwaliteit, dat kon beter, maar dat was het dan.

Fout gedacht dus.

Binnen twee jaar kwamen de eerste Mobiele Telefoons op de markt. Weliswaar nog enorme kasten, maar veel beter te hanteren dan die 4kg van mijn autotelefoon. Daar stond ik dan: van early adapter tot gebruiker van achterhaalde techniek die ook nog eens niet afgeschreven was.

De rest is geschiedenis. Nu net bekomen van de Smartphones met Internet, dient zich de iPad aan als volgende ontwikkeling. ‘T is geen laptop, ‘t is geen smartphone en ook geen e-reader maar iets daartussenin. Ook ik zie weer onmiddellijk de enorme potentie voor absoluut succesproduct: denk alleen al aan onderwijsmogelijkheden. E-learning wordt daarmee wel heel eenvoudig. Ik zie de scholen en universiteiten in hun huidige vorm al verdwijnen want leren kun je straks overal. Zo’n iPad is handig, plat, zo gebruikersvriendelijk, superlatieven te over (maar je kan er niet mee bellen…). Dus is dit nu de ultieme vorm?

Ik weet intussen wel beter. Ook hier komt weer een vervolg op, ook hierop komt weer een overtreffende trap. In de laboratoria van Apple, Microsoft, noem ze maar op, liggen de volgende ontwikkelingen al in de week. Maar vooralsnog kan ik nog even niet bedenken wat dat dan zal gaan worden…