Boomers, Zoomers en leren in het LMS
Stel je voor: een zaal vol L&D-professionals, twee gigantische iPads aan de muur, en bordjes op stokjes in elke hand. Aan de ene kant Boomer, aan de andere kant Zoomer.
Dat was het decor van onze sessie op 4 juni. Geen presentatie met bullets, geen model op een slide, maar gewoon: stelling, bordje omhoog, kijken waar de zaal staat. En vooral: erover praten.
Wat het zo leuk maakte? Niemand bleek consequent. De Boomer die toegaf dat hij YouTube-filmpjes op 1,5x snelheid kijkt. De Zoomer die zei dat ze nog steeds het liefst van een collega leert, niet van een app. Hoe verder we kwamen, hoe duidelijker het werd: het label doet er eigenlijk niet zoveel toe. Het gaat om wát je wilt leren, wanneer, en waarom.
Een paar momenten bleven hangen. Toen we vroegen of mensen na vijftien minuten afhaken, gingen er meer bordjes omhoog dan we hadden verwacht. Bij "ik wil eerst snappen waarom iets moet" was de zaal bijna unaniem, kennelijk is het 'waarom' geen kwestie van leeftijd, maar van mens-zijn. En over mobiel leren werd echt verdeeld gestemd, met een gesprek dat daarna nog lang doorging bij de koffie.
De grote vraag onder alles: hoe richt je een LMS in dat ruimte geeft aan beide? Want de balans in teams kantelt. Meer Zoomers betekent meer vraag naar autonomie, microlearning en mobiel. Tegelijk verdwijnt de behoefte aan rust, structuur en verdieping niet. Video wordt het hoofdformaat, niet de aanvulling. En het LMS schuift op van registratietool naar leeromgeving.
Onze conclusie? Bouw geen leeromgeving voor één generatie. Bouw er een die ruimte geeft aan allebei.
Bedankt aan iedereen die meedeed, stemde, en bleef hangen voor het gesprek.
Koos & Josien
